ସମ୍ପର୍କର ସେତୁ : ବିଜୟ ଓ ତାଙ୍କ ‘ବଡ଼ ପରିବାର’
ଭୁବନେଶ୍ୱର ଉପକଣ୍ଠ ନନ୍ଦନକାନନ ନିକଟସ୍ଥ ରଘୁନାଥପୁର ଗ୍ରାମ। ସେଠାରେ ରହନ୍ତି ଜଣେ ସାଧାରଣ ମଣିଷ, ଯାହାଙ୍କ ଜୀବନର ଅଭିଧାନରେ ‘ସ୍ୱାର୍ଥ’ ଶବ୍ଦଟି ବୋଧେ ନାହିଁ। ନାଁ ତାଙ୍କର ବିଜୟ ମାର୍ଥା। ସେ କେବଳ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ନୁହନ୍ତି, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସ୍ନେହ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଏବଂ ନିଷ୍ଠାର ଏକ ଜୀବନ୍ତ ଉଦାହରଣ।
ପ୍ରକୃତି ଓ ମଣିଷପଣିଆର ସମନ୍ୱୟ
ବିଜୟ ଜଣେ ଶାନ୍ତ, ସରଳ ଓ ମେଳାପୀ ମଣିଷ। ତାଙ୍କର ପ୍ରକୃତି ପ୍ରେମ ଅନନ୍ୟ। ଚାଷ ଜମିର ମାଟି ଗନ୍ଧରେ ସେ ନିଜର ସତ୍ତା ଖୋଜନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଅସଲ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ହୁଏ ‘ସାଇ ଜରା ଆଶ୍ରମ’ର ଅଗଣାରେ। ସେଠାରେ ରହୁଥିବା ଅନ୍ତେବାସୀଙ୍କ ପାଇଁ ବିଜୟ ଜଣେ ପରିଚାରକ ନୁହନ୍ତି, ବରଂ ସେମାନଙ୍କ ନିଜ ପୁଅ। କାହାର ଦେହ ଖରାପ ହେଲେ ମେଡିକାଲ ନେବା ହେଉ କିମ୍ବା ଆଶ୍ରମର ପରିବେଶକୁ ସଫାସୁତୁରା ରଖିବା— ବିଜୟଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଏକ ବ୍ରତ। ଯେଉଁ ବୟସ୍କମାନେ ନିଜ ପରିବାରରୁ ଦୂରେଇ ଆସିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମୁହଁରେ ହସ ଫୁଟାଇବା ହିଁ ବିଜୟଙ୍କ ଦୈନନ୍ଦିନ ଖୁସି।
ଯୌଥ ପରିବାରର ସୂତ୍ରଧର
ଆଜିର ଏକକ ପରିବାର ସଂସ୍କୃତିରେ ବିଜୟଙ୍କ ଘରଟି ଏକ ଆଦର୍ଶ। ଗୋଟିଏ ଛାତ ତଳେ ବାପା-ମା’, ଭାଇ-ଭଉଣୀ, ପୁଅ-ଝିଅ ଏବଂ ପୁତୁରା-ଝିଆରୀଙ୍କୁ ଏକମନ କରି ଚଳାଇବାର ଯେଉଁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ବିଜୟଙ୍କ ପାଖରେ ଅଛି, ତାହା ବିରଳ। ସେ ନିଜେ ଘରର ମୁଖ୍ୟ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଅନ୍ତି ସତ, କିନ୍ତୁ ତାହା ପୂର୍ବରୁ ବାପା-ମା’ଙ୍କ ସମ୍ମତି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶେଷ ନିଷ୍ପତ୍ତି। ଦିନସାରା ବାହାରେ ସେବା କାମ ସାରି ରାତିରେ ଘରକୁ ଫେରିଲେ, ସେ ସର୍ବପ୍ରଥମେ ବାପା-ବୋଉଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦେହ-ପା ସମ୍ପର୍କରେ ପଚାରିବା ପରେ ହିଁ ତାଙ୍କର ଦିନ ଶେଷ ହୁଏ।
ସେଇ ଅଗ୍ନିପରୀକ୍ଷା : କରୋନା କାଳର ନିଷ୍ଠା
ବିଜୟଙ୍କ ଜୀବନର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପରୀକ୍ଷା ଆସିଥିଲା କରୋନାର ଦ୍ୱିତୀୟ ଲହର ସମୟରେ। ତାଙ୍କ ନିଜ ବୋଉ କରୋନା ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ କଟକ ବଡ଼ ମେଡିକାଲରେ ଭର୍ତ୍ତି ହେଲେ। ସେ ସମୟର ପରିସ୍ଥିତି ଥିଲା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର। ରୋଗୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବା ମନା, ୱାର୍ଡ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ ନିଷେଧ। ମେଡିକାଲ ବାହାରେ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତିକୂଳ ପରିବେଶ।
କିନ୍ତୁ ବିଜୟଙ୍କ ଜିଦ୍ ଆଗରେ ସବୁ ବାଧା ହାର ମାନିଥିଲା। ଏକକ ଭାବେ, ମାସେରୁ ଅଧିକ ସମୟ ସେଇ ମେଡିକାଲ ବାହାରେ ଖରା-ବର୍ଷା ସହି ରହିଲେ। ସମସ୍ତେ କହୁଥିଲେ ଘରକୁ ଚାଲିଯାଅ, କିନ୍ତୁ ବିଜୟଙ୍କର ସେଇ ଗୋଟିଏ କଥା— “ମୁଁ ମୋ ବୋଉକୁ ସାଥିରେ ଧରି ଘରକୁ ଫେରିବି।”
ସତେ ଯେପରି ବିଜୟଙ୍କର ସେଇ ଅକୁଣ୍ଠ ସେବା ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭଗବାନଙ୍କୁ ବି ବାଧ୍ୟ କରିଥିଲା। ମରଣ ମୁହଁରୁ ତାଙ୍କ ବୋଉ ସୁସ୍ଥ ହୋଇ ଫେରିଲେ। ଏହା କୌଣସି ଚମତ୍କାର ନଥିଲା, ଏହା ଥିଲା ଜଣେ ପୁଅର ନିଷ୍ଠାପର କର୍ମଫଳ।
ବିଜୟ ମାର୍ଥାଙ୍କ ଭଳି ମଣିଷମାନେ ହିଁ ଆମ ସମାଜକୁ ଶିଖାନ୍ତି ଯେ, ପରିବାର ମାନେ କେବଳ ରକ୍ତର ସମ୍ପର୍କ ନୁହେଁ, ବରଂ ସେବା ଓ ତ୍ୟାଗର ଏକ ପବିତ୍ର ବନ୍ଧନ। ଯିଏ ଥରେ ବିଜୟଙ୍କ ସହ ମିଶିଛି, ସେ ଜାଣିଛି ଯେ ମଣିଷପଣିଆ କେତେ ସୁନ୍ଦର ହୋଇପାରେ।
ଆଜି ଆନ୍ତଜାତୀୟ ପରିବାର ଦିବସରେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ସଂକଳ୍ପ ନେବା— ବିଜୟଙ୍କ ପରି ନିଜ ପରିବାର ଏବଂ ସମାଜର ଅସହାୟ ବୟସ୍କଙ୍କୁ ନିଜର କରି ଭଲ ପାଇବା।
ଧନ୍ୟବାଦ ବିଜୟ, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରେରଣା!
ନୂତନ ପିଢ଼ି ପାଇଁ ବାର୍ତ୍ତା, ପରିବାରର ବୟସ୍କମାନେ ବୋଝ ନୁହନ୍ତି, ସେମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ।
ଯୌଥ ପରିବାରରେ ରହିଲେ ସୁଖ ଦୁଃଖ ବାଣ୍ଟିହୁଏ ଏବଂ ମନୋବଳ ଦୃଢ଼ ରହେ।
ସେବା ହିଁ ପରମ ଧର୍ମ, ଯାହା ନିଜ ପରିବାରରୁ ହିଁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
